تحقیق در مورد معرفی زيرساخت يک شبکه

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات دسته بندی : وورد نوع فایل : .doc ( قابل ويرايش و آماده پرينت ) تعداد صفحه : 32 صفحه قسمتی از متن .doc : 1 ‏بخش اول : معرفی زيرستحقیق در مورد معرفی زيرساخت يک شبکه |1652444|arshad100|تحقیق در مورد معرفی زيرساخت يک شبکه ,معرفی زيرساخت يک شبکه,دانلود تحقیق در مورد معرفی زيرساخت يک شبکه ,معرفی,زيرساخت,يک,شبکه
با سلام و درود خدمت خدمت شما پژوهشگر عزیز در این مطلب از سایت فایل با عنوان تحقیق در مورد معرفی زيرساخت يک شبکه هم اکنون آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب مراجعه نمایید .

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل : .doc ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 32 صفحه

قسمتی از متن .doc :

1

‏بخش اول : معرفی زيرساخت يک شبکه‏

‏واژه زيرساخت (Infrastructure)‏ ‏ از جمله واژه هائی است که در موارد متعددی بخدمت گرفته شده و دارای معانی متفاوتی است . واژه فوق اغلب برای تشريح مراحل نصب ‏،‏ آماده سازی خدمات و امکانات مربوطه در زمينه يک عمليات خاص نظير جاده ها ‏،‏ سيستمهای ارتباطی‏،‏ ‏ خطوط ارتباطی برق و ... بکار گرفته می شود. در اغلب واژه نامه ها برای واژه فوق تعريفی مشابه زير ارائه شده است :

‏يک بستر پايه برای ايجاد يک سازمان و يا سيستم .

‏با توجه به تعريف واژه فوق و از ديدگاه کامپيوتر‏،‏ يک شبکه کامييوتری از عناصر اساسی تشکيل می گردد. مجموعه عناصر تشکيل دهنده زير ساخت يک شبکه کامپيوتری را می توان به دو گروه اساسی زير تقسيم نمود:

�‏       ‏ ‏عناصری که بنوعی ‏زيرساخت فيزيکی‏ يک شبکه را تشکيل می دهند.( نظير کامپيوترها ‏،‏ کابل ها‏،‏ ‏ کارت های شبکه‏،‏ ‏ هاب ها و روترها ). ماهيت عناصر فوق بصورت سخت افزاری است .

�‏       ‏ ‏عناصری که بنوعی ‏زير ساخت منطقی‏ يک شبکه را تشکيل می دهند. ( نظير : پروتکل های شبکه‏،‏ سرويس های مربوط به DNS‏ ‏،‏ مدل های آدرس دهی IP‏،‏ ‏ سرويس های مربوط به دستيابی از راه دور و پروتکل های امتيتی ) ماهيت عناصر فوق نرم افزاری بوده که می بايست نصب و پيکربندی گردنند.

‏در ادامه به تشريح عناصر مربوط به زيرساخت منطقی يک شبکه پرداخته می شود.

‏عناصر مربوط به زيرساخت منطقی

‏شناخت زيرساخت فيزيکی در يک شبکه بدليل ماهيت ملموس عناصر سخت افزاری و جايگاه هر يک از آنها بسادگی انجام خواهد شد. زير ساخت منطقی يک شبکه کامپيوتری مستلزم استفاده از عناصر متفاوتی نظير موارد زير خواهد بود:

�‏       ‏ ‏پروتکل های شبکه

3

�‏       ‏ ‏مدل آدرس دهی IP‏

�‏       ‏ ‏سرويس های مربوط به حل مشکل اسامی‏ ‏ و آدرس ها

�‏       ‏ ‏دستيابی از راه دور

�‏       ‏ ‏روتينگ و ترجمه آدرس های شبکه

�‏       ‏ ‏سرويس های مربوط به ايجاد زير ساخت های امنيتی

‏در ادامه به معرفی ‏ ‏هر يک از عناصر فوق و جايگاه آنها در يک شبکه خواهيم پرداخت .

‏پروتکل های شبکه

‏پروتکل يکی از عناصر مهم در ايجاد زير ساخت منطقی در يک شبکه کامپيوتری محسوب می گردد. کامپيوترهای موجود در شبکه بر اساس پروتکل تعريف شده قادر به ايجاد ارتباط با يکديگر خواهند بود. پروتکل مشتمل بر مجموعه ای از قوانين و يا شامل مجموعه ای از روتين های استاندارد بوده که عناصر موجود در شبکه از آنان برای ارسال اطلاعات استفاده‏       ‏ ‏ ‏می کنند.

‏در ويندوز   ‏۲۰۰۰   ‏نظير ويندوز NT    ‏ ‏و ۹۵ از پروتکل های متعدد ی نظير : NWlink‏ ( نسخه پياده سازی شده از پروتکل IPX/SPX‏ ‏ توسط مايکروسافت ) و NetBEUI‏ ( يک پروتکل ساده‏ ‏ سريع که در شبکه های کوچک با تاکيد بر عدم ‏ ‏قابليت روتينگ ) استفاده می گردد) . در ويندوز۲۰۰۰‏ ‏ از پروتکل TCP/IP‏ استفاده می گردد.

‏ 

‏ 

‏مدل های شبکه ای

‏بمنظور شناخت مناسب نحوه عملکرد پروتکل در شبکه می بايست با برخی از مدل های رايج شبکه که معماری شبکه را تشريح می نمايند، آشنا گرديد. مدل OSI‏ (Open Systems Interconnection)‏ بعنوان يک مرجع مناسب در اين زمينه مطرح است . در مدل فوق از هفت لايه برای تشريح فرآيندهای مربوط به ارتباطات استفاده می گردد. در حقيقت هريک از لايه ها مسيوليت انجام عمليات خاصی را برعهده داشته و معيار و شاخص اصلی تقسيم بندی بر اساس عمليات مربوطه ای که می بايست در هر لايه صورت پذيرد. مدل

3

OSI‏ بعنوان يک مرجع و راهنما برای شناخت عمليات مربوط به ارتباطات استفاده می گردد. در بعد پياده سازی خيلی از پروتکل دقيقا" از ساختار مدل OSI‏ تبعيت نخواهند کرد. ولی برای شروع و آشنا شدن با عملکرد يک شبکه از بعد ارسال اطلاعات مطالعه مدل فوق موثر خواهد بود. شکل زير هفت لايه معروف مدل OSI‏ را نشان می دهد.

‏ارسال و دريافت اطلاعات از طريق لايه های مربوطه در کامپيوترهای فرستنده و گيرنده انجام خواهد شد. داده ها توسط يک برنامه و توسط کاربر توليد خواهند شد ( نظير يک پيام الکترونيکی ) .شروع ارسال داده ها از لايه Application‏ و در ادامه با حرکت به سمت پايين در هر لايه عمليات مربوط انجام و اطلاعاتی به بسته های اطلاعاتی ‏ ‏اضافه خواهد شد. در آخرين لايه ( لايه فيزيکی ) با توجه به محيط انتقال استفاده شده داده ها به سيگنالهای الکتريکی، پالس هائی از نور و يا سيگنالهای راديوئی تبديل و از طريق کابل و يا هوا برای کامپيوتر مقصد ارسال خواهند شد. پس از دريافت داده در کامپيوتر مقصد عمليات معکوس توسط هر يک از عناصر موجود در شبکه بر روی آنها انجام و در نهايت با رسيدن داده به لايه Application‏ و بکمک يک برنامه امکان استفاده از اطلاعات ‏ ‏اراسالی توسط برنامه مربوطه فراهم خواهد شد. شکل زير ‏ ‏نحوه انجام فرآيند فوق را نشان می دهد.