گیاهشناسی، مورفولوژي اندام هاي گياهي

فرمت فایل: word تعداد صفحات: 33 مورفولوژي اندام هاي گياهي Plant morphology مطالعه شكل و ساختار يك موجود زنده يا قسمت هاي مختلف آن با تأكيدي ويژه بر اشكال خارجي آن را مورفولوژي يا ريخت شناسي گويند. مورفولوژي اساس رده بندي گياهي است. گياهان دانه دار (Sگیاهشناسی، مورفولوژي اندام هاي گياهي|30020112|arshad100|گیاهشناسی, مورفولوژي اندام هاي گياهي
با سلام و درود خدمت خدمت شما پژوهشگر عزیز در این مطلب از سایت فایل با عنوان گیاهشناسی، مورفولوژي اندام هاي گياهي هم اکنون آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب مراجعه نمایید .

فرمت فایل: word



تعداد صفحات: 33









مورفولوژي اندام هاي گياهي Plant morphology



مطالعه شكل و ساختار يك موجود زنده يا قسمت هاي مختلف آن با تأكيدي ويژه بر اشكال خارجي آن را مورفولوژي يا ريخت شناسي گويند. مورفولوژي اساس رده بندي گياهي است.



گياهان دانه دار (Spermatophytes) بطور كلي داراي اندام هاي رويشي شامل ريشه، ساقه، برگ و اندام هاي زايشي شامل گل و ساير اجزاي وابسته، ميوه و دانه مي‌باشند.







مورفولوژي ريشه



اولين عضوي كه از دانه ميرويد، ريشه‌چه (Radicle) است كه از طويل ‌شدن آن محور زير لپه (Hypocotyl) بوجود مي‌آيد. ريشه‌چه منشاء ريشه اوليه (Primary root) است كه بزودي منشعب شده و ريشه‌هاي ثانويه (Secondary roots) را بوجود مي‌آورد. در دو لپه‌ها ريشه از نوع ريشه راست ( Tap root) است و ريشه‌هاي اوليه بزرگتر از ريشه‌هاي ثانوي بوده و ريشه اصلي ناميده مي‌شوند. ريشه‌هاي ثانوي كوچك در اين گياهان را ريشك يا ريشه فرعي (Rootlet) مي‌نامند. در برخي از دولپه‌ها و تقريباً همه تك‌لپه‌ها از نظر اندازه تفاوتي بين ريشه اوليه و ثانويه ديده نمي‌شود. اين ريشه‌ها را ريشه افشان (Fibrous root) مي‌نامند. ريشه‌هايي كه از رشد ريشه چه بوجود نمي‌آيند و منشاء آنها ساير اندام هاي گياه مثل ساقه و برگ و حتي گل مي‌باشد را ريشه‌هاي جانبي يا نابجا (Adventitious roots) مي‌نامند. براي مثال مي‌توان به ريشه‌هاي تكيه‌گاهي (Prop roots) در ذرت اشاره كرد كه معمولاً از محل پايين ترين گره ساقه منشاء ميگيرند.





 ريشه‌هاي تخصص يافته



بسياري از گياهان ريشه راست، افشان و يا تلفيقي از اين دو نوع را توليد مي‌كنند. با اينحال، ريشه برخي گياهان تغييراتي مي‌يابند كه آنها را قادر ميسازد، علاوه بر جذب آب و مواد معدني، كارهاي ويژه اي نيز انجام دهند.



1 – ريشه‌هاي ذخيره اي (Storage roots)



اغلب ريشه‌ها و ساقه‌ها معمولاً موادي را در خود اندوخته مي‌كنند. اما در برخي گياهان، ريشه‌ها رشد يافته و مقادير زيادي از نشاسته و ساير كربوهيدرات ها را ذخيره مي‌سازند. مثال : سيب زميني شيرين، چغندرقند، هويج، شلغم، كوكب و گياه كاساواCassava . برخي از ريشه‌ها قادرند در خود آب ذخيره كنند. اين ريشه‌ها مخصوص نواحي خشك مي‌باشند. گياه در هنگام مواجهه با خشكي از اين اندوخته استفاده مي‌كند. وزن اين ريشه‌ها ممكن است به بيش از 70 كيلوگرم برسد.



2 – ريشه‌هاي تكثيري (Propagative roots)



بسياري از گياهان در طول ريشه‌هايشان جوانه‌هاي نابجا توليد مي‌كنند كه در نزديكي سطح خاك قرار دارند. اين جوانه‌ها، ساقه‌هاي هوايي بنام پاجوش (Sucker) را ايجاد مي‌كنند كه در قاعده خود داراي ريشه‌هاي كوچك بنام ريشه‌هاي تكثيري مي‌باشند. پاجوش مي‌تواند از گياه اصلي جدا شده و مستقلاً گياه جديدي را بوجود آورد. تعدادي از درختان ميوه مثل آلبالو و گلابي چنين ريشه‌هايي را به فراواني بوجود مي‌آورند.



3 – ريشه‌هاي تنفسي (Pneumatophores) يا Respiratory roots



محتواي اكسيژني آب معمولاً كمتر از 30/1 هواست. بنابراين گياهانيكه ريشه‌هايشان در هنگام رشد در آب قرار دارد، براي انجام عمل عادي تنفس‌شان با اكسيژن كمتري مواجهند. برخي از گياهان مردابي ريشه‌هاي اسفنجي ويژه‌اي توليد مي‌كنند كه پنوماتوفور ناميده مي‌شود كه از سطح آب بيرون آمده و تبادل گاز را در ريشه‌هايي كه در زير قرار دارند، تسهيل مي‌كند. اين ريشه‌ها در گياهان باتلاقي مثل گياه چندل و حرّا ديده مي شود.



4 – ريشه‌هاي هوايي (Aerial root)



انواع مختلفي از ريشه‌هاي هوايي بوسيله گياهان توليد مي‌شود از جمله آنها مي‌توان به ريشه‌هاي ولامن Velamen roots در اركيدها، ريشه‌هاي تكيه‌گاهي در ذرت و ريشه هاي هوايي در درخت انجير معابد و ريشه‌هاي نابجاي بالارونده (Climbing roots) در انواع عشقه و ريشه‌هاي فتوسنتزي (Photosynthetic roots) در برخي اركيده‌ها اشاره نمود. ريشه‌هاي ولامن داراي اپيدرمي با چند لايه سلولند و به نظر مي‌رسد كه ضخامت اپيدرم در آنها در جذب آب باران به گياه كمك مي‌كند. برخي نيز معتقدند كه اين وضعيت از هدررفت آب گياه جلوگيري مي‌كند. در گياه ذرت ريشه‌هاي پروپ باعث ايستايي بيشتر گياه در برابر باد مي‌شود. در انجير معابد اين ريشه‌ها از شاخه‌ها منشاء گرفته و تا سطح خاك ادامه پيدا مي‌كنند و به عنوان ستون براي گياه عمل مي‌كنند. ريشه هاي فتوسنتز كننده نيز كه در برخي اركيده هايي كه از آن وانيل استخراج مي شود، ديده مي شود. در ريشه‌هاي هوايي اين گياهان كلروفيل بوجود آمده و از اينرو آنها را قادر مي‌سازد كه فتوسنتز انجام داده و در جريان توليد غذا سهيم باشند. ريشه هاي بالارونده نيز به صعود گياه در تكيه‌گاه كمك مي‌كنند.