تحقیق درباره انواع فعل یا ورز یا کارواژه

** انواع فعل در فارسی و در عربی: در هر گزاره یك جزء اصلی وجود دارد كه بدون وجود آن جمله ناقص و ناتمام است كه به آن فعل می گوییم،مثل كلمه گذشت در این جمله. مثال:فصل تابستان گذشت. فصل آن كلمه ای است كه دلالت می كند بر كردن كاری یا روی دادن امری یا داشتتحقیق درباره انواع فعل یا ورز یا کارواژه|40061539|arshad100|انواع فعل یا ورز یا کارواژه,فعل در فارسی,فعل در عربی,ورز یا کارواژه,انواع فعل,اموزش انواع فعل,کاربرد افعال,کاربرد افعال در عربی,کاربرد افعال در فارسی,دانلود,دانلود مقاله,دانلود تحقیق,دانلود پایان نامه
با سلام و درود خدمت خدمت شما پژوهشگر عزیز در این مطلب از سایت فایل با عنوان تحقیق درباره انواع فعل یا ورز یا کارواژه هم اکنون آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب مراجعه نمایید .

**

انواع فعل در فارسی و در عربی:

در هر گزاره یك جزء اصلی وجود دارد كه بدون وجود آن جمله ناقص و ناتمام است كه به آن فعل می گوییم،مثل كلمه گذشت در این جمله.

مثال:فصل تابستان گذشت.

فصل آن كلمه ای است كه دلالت می كند بر كردن كاری یا روی دادن امری یا داشتنحالتی در زمان گذشته یا اكنون یا آینده.

گفتیم در گزاره كلمه اصلی«فعل» است.هر جمله ای باید«فعل»داشته باشد عبارتی كه در آن «فعل»نباشد جمله نیست.

فعل كلمه ای است كه كاری یا حالتی را می رساند و معنی آن با زمان رابطه دارد.

زمان دارای سه مرحله است:

گذشته،اكنون،آینده

اكنون یا حال وقتی است كه در حال گفتن جمله هستیم.

گذشته یا ماضی مرحله ای است كه پیش از گفتن جمله بوده است.آینده یا مستقبل زمان بعد از گفتن جمله است.

فعل علاوه بر زمان بر یكی از سه شخص «گوینده»،

«شنونده»،«دیگركس» نیز دلالت دارد.

مثال:در فعل«میروی»سه مفهوم وجود دارد:

یكی مفهوم انجام دادن كار كه «رفتن» است،دیگر مفهوم زمان كه در اینجا «حال» است.سوم مفهوم كسی كه كار رفتن را انجام می دهد كه در اینجا شنونده یا دوم شخص است.

هر فعل سه مفهوم،كار یا حالت و زمان شخص را در بر دارد.

فعل، وَرز یا کارواژه به بخشی از سخن گفته می‌شود که نمایانگر کار انجام ‌شده یا یک رویداد یا یک حالت باشد. (مانند خواندن، بردن، پلاسیدن، زیستن، بودن).

از ورزها واژه‌های گوناگونی مشتق می‌شود از جمله نام‌های مصدر.

فعل کلمه یا کلماتی است که یکى از معانى زیر را در زمان گذشته، حال، یا آینده نشان مى دهد:

ـ انجام دادن کارى(حمید نامه نوشت.)
ـ انجام پذیرفتن کارى ( غذا پخته شد.)
ـ رخ دادن حالتى (هوا روشن شد.)
ـ پذیرفتن حالتى (هوا روشن است.)
ـانجام دستور یا امرى ( نامه را بنویس.)

• مفاهیمى که در هر فعل وجود دارند، از این قرارند: معنا ـ زمان ـ شخص ـ تعداد.


افعال خاص


فعل خاص فعلى است که صرف مى گردد، یعنى به شش ساخت زیر تبدیل مى شود:

اوّل شخص مفرد، دوّم شخص مفرد، سوّم شخص مفرد.

اوّل شخص جمع، دوّم شخص جمع، سوّم شخص جمع.

قسمت هاى اصلى فعل: بُن + شِناسه.

بن جزء ثابتى است که مفهوم اصلى فعل را نشان مى دهد. هر فعلى داراى بُن است. شناسه جزء متغیّرى است که شخص و تعداد فعل را نمایان مى کند. گاه پیش مى آید که فعل داراى شناسه نباشد. مثال: