پ پایان نامه کامپیوتر با موضوع ارتباط بین شبكه ای با TCPIP

پ تحقیق کامپیوتر با موضوع ارتباط بین شبكه ای با TCPIP چكیده: تبادل داده امروزه یكی از بخش های مهم كار با كامپیوتر است. شبكه های موجود در دیسا داده هایی مربوط به موضوع های متفاوت از جمله شرایط جوی، وضعیت تولید و ترافیك هوایی را جمع آوری می كنند. گروه پ پایان نامه کامپیوتر با موضوع ارتباط بین شبكه ای با TCPIP|41013007|arshad100|پ پایان نامه کامپیوتر با موضوع ارتباط بین شبكه ای با TCPIP
با سلام و درود خدمت خدمت شما پژوهشگر عزیز در این مطلب از سایت فایل با عنوان پ پایان نامه کامپیوتر با موضوع ارتباط بین شبكه ای با TCPIP هم اکنون آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب مراجعه نمایید .

پ تحقیق کامپیوتر با موضوع ارتباط بین شبكه ای با TCPIP

چكیده:

تبادل داده امروزه یكی از بخش های مهم كار با كامپیوتر است. شبكه های موجود در دیسا داده هایی مربوط به موضوع های متفاوت از جمله شرایط جوی، وضعیت تولید و ترافیك هوایی را جمع آوری می كنند. گروه هایی فهرست پست الكترونیكی ایجاد می كنند تا بدین ویسله از داده های مشترك استفاده شود. علاقمندان به كامپیوتر برنامه ها را بین خود مبادله می كنند. در دنیای علم، شبكه های داده ای امری ضروری است. زیرا اجازه می دهد كه دانش پژوهان برنامه و داده های خود را برای پردازش به ابر كامپیوترها بدهند، سپ نتایج پردازش را دریافت كنند و یا اطلاعات علمی را با همكاران خود تبادل كنند.

متأسفانه بیشتر شبكه ها هر یك از اجزای مستقلی هستند و به شكلی ایجاد شده اند كه بتوانند فقط نیازهای یك گروه خاص را برآورده كنند. معمولاً كاربران، فن آوری سخت افرادی را انتخاب می كنند كه بتوانند مشكلات ارتباط داده ای خود آن ها را حل كند. مهم تر از آن، غیر ممكن است كه بتوان یك شبكه عمومی را از یك فن آوری سخت افزاری منفرد ساخت، زیرا شبكه ای كه بتواند به تنهایی قابل استفاده برای همه نیازها باشد، وجود ندارد. عده ای از كاربران نیاز به یك شبكه با سرعت بالا برای اتصال ماشین ها دارند، اما اینگونه شبكه ها نمی توانند به صورتی گسترش یابند كه فواصل طولانی را سرویس می دهند. تعدادی دیگر متقاضی شبكه با سرعت پائین ولی با فواصل طولانی برای ارتباط ماشین ها هستند.

اخیراً فن آوری جدیدی ایجاد و توسعه یافته است كه این امكان را می دهد تا تعداد زیادی از شبكه ها را در فواصل متفاوت به یكدیگر متصل و به صورت هماهنگ عمل كند. نام فن آوری جدید، ارتباط بین شبكه ای (Internet یا Internet working) است و ساختارهای زیرین سخت افزاری متعدد و متنوعی را با اضافهكردن ارتباط فیزیكی ویك سری قواعد جدید با یكدیگر مطابق می سازد.

مقدمه:

در این فصل طرحی كلی برای جمع آوری فن آوری های شبكه ای متفاوت در یك مجموعه هماهنگ ارائه شده است. هدف اصلی طرحی است كه جزئیات سخت افزاری شبكه ای زیرین را مخفی می سازد و در عین حال سرویس های ارتباطی جامع و یكنواختی را مهیا می سازد. پیامد اولیه، انتزاعی سطح بالا خواهد بود. كه چارچوب تصمیم گیری برای طراحی را به وجود می آورد.

فصل اول: مفهوم ارتباط بین شبكه ای و مدل معماری آن

1-1- اتصالات در رده كاربرد‍

طراحان دو رویكرد متفاوت برای پنهان سازی جزئیات شبكه اتخاذ كرده اند. یكی استفاده از برنامه های كاربردی برای كنترل نا همگونی دیگری پنهان سازی جزئیات در سیستم عامل است. در اتصالات شبكه ای ناهمگون اولیه، یكنواختی از طریق برنامه های رده كاربردی ایجاد می شد. در چنین سیستم هایی، یك برنامه رده كاربردی كه بر روی هر ماشین در شبكه اجرا می شود، جزئیات اتصلالات شبكه ای برای ماشین مربوطه را درك می‌كند و عمل متقابل با دیگر برنامه های كاربردی در اتصالات دیگر را انجام می دهد. مثلاً برخی از سیستم های پست الكترونیكی از برنامه های پست كننده (Mailer) تشكیل شده اند، كه یك یادادشت (Meno) را به صورت یك ماشین در هر لحظه جلو می برند. مسیر مبدا به مقصد ممكن است شامل شبكه های متعدد ومتفاوتی باشد. البته این امر تا هنگامی كه سیستم های پستی مستقر روی ماشین ها در جهت پیشبرد پیام با یكدیگر همكاری كنند مشكلی به وجود نخواهد آورد.

ممكن است استفاده از برنامه های كاربردی برای پنهان سازی جزئیات شبكه، طبیعی به نظر برسد، اما چنین رویكردی منجر به ارتباطی محدود و مشكل می شود. افزودن سخت قابلیت های جدید به معنی ساختن برنامه كاربردی جدید برای هر ماشین است. افزودن سخت افزار شبكه ای جدید به معنی تغییر یا ایجاد برنامه های جدید برای هر كاربرد ممكن است. بر روی هر ماشین هر برنامه كاربردی، اتصلات شبكه ای همان ماشین را درك می‌كند و نتیجه آن تكرار كد است.

كاربردهایی كه با شبكه سازی آشنائی دارند، درك می كنند كه اگر اتصالات شبكه ها به صدها و یا هزارها گسترش یابد، هیچ كس نخواهد توانست تمام برنامه های كاربردی لازم را بسازد. فراتر از آن، موفقیت طرح ارتباطی «یك گام در هر زمان» نیاز به صحت تمام برنامه های كاربردهای عمل كننده در طول مسیر دارد. اگر یك برنامه میانی صحیح كار نكند، مبداء و مقصد قادر به شناسائی و كنترل اشكال نخواهد بود. بنابراین، سیستم هایی كه از برنامه های كاربردی استفاده می كنند، قادر به تضمین ارتباط مطمئن نیستند.

1-2- اتصالات در رده شبكه

جایگزینی برای ارائه اتصالات به وسیله برنامه های رده كاربرد سیستمی بر پایه اتصالات در رده شبكه است. یك سیستم ارتباطی در سطح شبكه، مكانیزمی را برای ارسال بسته ها از مبداء به مقصد به صورت بلادرنگ به وجود می آورد. سوئیچ كردن واحدهای كوچكی از داده ها، به جای فایل یا پیام های طولانی، دارای مزایای فراوانی است.

با توجه به دو مورد اساسی در طراحی تیم های ارتباطی كه اولاً هیچ شبكه منفردی نمی تواند به تمام كاربران سرویس دهد و ثانیاً كاربران تمایل به اتصالی جامع دارند بحث را ادامه می دهیم.

اولین ملاحظه، تكنیكی است شبكه های محلی كه بالاترین سرعت ارتباطی را در اختیار می گذارند محدود به یك محدوده جغرافیایی هستند. شبكه های گسترده به فواصل خیلی دور دسترسی دارند ولی نمی توانند اتصالات با سرعت های بالا را آماده كنند. هیچ فن آوری منفردی نمی تواند تمام نیازها را برآورده سازد پس مجبور به در نظر گرفتن فن آوری های سخت افرادی متعدد در لایه های زیرین هستیم.

دومین ملاحظه به خودی خود شخص است. در نهایت ما می خواهیم بین هر دو نقطه ارتباط برقرار كنیم. به طور مشخص تمایل به یك تیم ارتباطی كه به وسیله مرزهای شبكه های فیزیكی محدود نشده باشد، وجود دارد. هدف ساختن یك ارتباط یكپارچه و هماهنگ از شبكه ها است كه یك سرویس ارتباطی جامع را فراهم آورد. داخل هر شبكه كامپیوترها از توابع ارتباطی مستقل از فن آوری زیرین استفاده می كنند. نرم افزار جدیدی كه بین مكانیزم های ارتباطی وابسته به فن آوری و برنامه های كاربردی قرار می گیرد، جزئیات سطح زیرین رامخفی می سازد و مجموعه شبكه ها را به صورت یك شبكه به نظر می آورد. چنین طرحی از ارتباط، ارتباط استاندارد در طراحی سیستم پیوری می‌كند. محققان امكانات محاسباتی سطح بالا را در تصور می آورند. پس از فن آوری محاسباتی موجود شروع به كار می كنند. لایه های نرم افزاری را یكی پس از دیگری می افزایند تا جائی كه سیستمی به وجود آید كه به طور موثر دارای همان امكانات محاسباتی تصویر شده باشد.

1-3 مشخصات ارتباط بین شبكه ای

ایده سرویس جامع و همگانی بسیار مهم است، اما نمی تواند به تنهایی در بر گیرنده كلیه تصورات ها از یك ارتباط بین شبكه ای متحد باشد؛ زیرا سرویس های جامع می تواند به روش های متفاوتی پیاده سازی شوند. ما در طراحی خود می خواهیم معماری زیرین ارتباط بین شبكه ای را از كاربر مخفی كنیم. به این معنی كه نمی خواهیم كاربران یا برنامه های كاربردی را ملزم سازیم كه جزئیات شبكه ای را از كاربر مخفی كنیم، به این معنی كه نمی خواهیم كاربران یا برنامه های كاربردی را ملزم سازیم كه جزئیات سخت افزاری ارتباطی را جهت استفاده از ارتباط بین شبكه ای بدانند. همچنین نمی خواهیم یك توپولوژی شبكه ارتباطی را بقبولانیم.

به طور مشخص، افزودن اتصالات فیزیكی سیستم بین شبكه جدید و شبكه های موجود باشد. می خواهیم قادر به ارسال داده از طریق شبكه های بینابینی باشیم، حتی اگر آن ها به طور مستقیم به ماشین های مبداء یا مقصد متصل نباشد. می خواهیم كلیه ماشین های موجود در ارتباط بین شبكه ای از یك مجموعه جامع از شناسه های ماشین ها- كه بتوانند به عنوان نام یا آدرس ها تصور شوند- استفاده می كنند.

تصور ما از یك ارتباط بین شبكه ای یكپارچه، ایده استقلال شبكه از اواسط كاربرد را نیز در بر می‌گیرد.به این معنی كه می خواهیم مجموعه عملیات لازم برای برقراری ارتباط جهت انتقال داده مستقل از فن آوری های شبكه ای زیرین و همچنین ماشین مقصد، باقی نماند. واضح است كه یك كاربر به هنگام نوشتن برنامه های كاربردی مرتبط با یكدیگر نباید ملزم به درك توپولوژی های ارتباط شبك ها باشند.

1-4- معماری ارتباط بین شبكه ای

دیدیم كه چگونه ماشین ها به شبكه های منفرد متصل می شوند. سوال این است كه «چگونه شبكه ها به یكدیكر متصل می شوند تا یك ارتباط شبكه ای به وجود آورند؟» جواب دارای دو بخش است: از نظر فیزیكی، دو شبكه فقط از طریق كامپیوتری كه به هر دو شبكه وصل باشد می توانند به یكدیگر متصل شوند. البته یك اتصال فیزیكی صدف نمی تواند ارتباط مورد نظر ما را به وجود آورد، زیرا چنین اتصالی تضمین نمی كند كه كامپیوتر مزبور به همكاری با ماشین های دیگر كه درخواست ارتباط دارند بپردازد. برای داشتن یك ارتباط بین شبكه ای كارا نیاز به كامپیوترهای دیگر است كه مایل به رد كردن بسترها از یك شبكه به شبكه دیگر باشد. كامپیوترهایی كه دو شبكه را به یكدیگر متصل می كنند و بسته ها را یكی به دیگری منتقل می سازند موسوم به دروازه های بین شبكه ای یا مسیر یاب های بین شبكه ای هستند. مثالی شامل دو شبكه فیزیكی همانند شكل (1) را در نظر بگیرید. در این شكل ماشین G هر دو شبكه 1 و 2 متصل است. برای این كه G به عنوان یك دروازه عمل كند باید بسترهایی از شبكه را كه به مقصد شبكه 2 هستند بگیرد و به شبكه 2 منتقل كند. به همین ترتیب G باید بسترهایی از شبكه 2 را كه به مقصد شبكه 1 هستند بگیرد و به شكل (1) منتقل كند